یکصد و هشتمین شماره فصلنامه علمی ـ ترویجی رسانه در 172 صفحه و با موضوعات علمی حوزه ارتباطات ویژه پاییز 1396 منتشر شد. به گزارش روابطعمومی دفتر مطالعات و برنامهریزی رسانه، در یکصد و هشتمین شماره فصلنامه علمی ـ ترویجی رسانه مقاله اي با عنوان «اخبار جعلی و مهارتهای مقابله با آن» نوشته محمد سلطانیفر، مریم سلیمی و سیدغلامرضا فلسفی به چاپ رسيد كه چكيده آن به همراه ديگر موضوعات مندرج در اين مجله در ادامه مطلب قابل بهره مندي است....
در پي هتك حرمت دكتر حسن روحاني در راهپيمايي روز قدس و جهت اعلام حمايت مجدد از رئيس جمهوريِ منتخب، بیانیه حمایت 1550 روزنامهنگار ایرانی از ايشان كه طي ايام انتخابات96 در رسانهها منتشر شد و بنده هم افتخار امضا آن را داشتم؛ بازنشر ميشود:
... روزنامه نگاران امضا کننده این بیانیه ضمن حمایت از ادامه مسیر دولت یازدهم مطالباتشان را از روحانی نیز بر شمرده و نوشته اند: امروز حمایت از دولت رییس جمهور روحانی، تایید تکتک اقدامات دولت یازدهم و فراموشی نواقص آن نیست، بلکه ترجیح روزنامه نگاران ادامه روند رو به بهبود جامعه به جای بازگشت از نیمه این راه پر فراز و نشیب است.
ما روزنامهنگاران تجربه تلخ عدم رعایت شفافیت مدعیان عدالت را از سر گذراندهایم، مدعیانی که منتقدان خود را تاب نیاورده و شلاق ها و حبس ها را برگرده روزنامه نگاران شریف بار کردهاند، معتقدیم حمایت از روحانی، حمایت از دولتی است که امکان نقد و نه تخریب را فراهم میکند، شفافیت دولت یازدهم، امکان نظارت بیشتر بر قوه مجریه را به همراه داشت تا از این رهگذر دیگر شاهد اختلاسهای پی در پی و میلیاردی نباشیم....
اين يادداشت در روزنامه آفتابيزد بهتاريخ 12 ارديبهشت 96 پس از اعمال مميزي! منتشر شد
... به روحاني رأی میدهم چون نيك ميداند كه تنها با گفتوگو میتوان جامعه را از خشونت و فریبکاری رهایی بخشيد، چراكه اگر گفتوگو زايل شود بديلي كه بر جاي آن چنبره میزند، تنها و تنها قشریگری و فریبکاری است. فراموش نكردهايم ايامي نهچندان دور را كه در دولتي مستقر، ژاژخايي و کژ رأیی فضيلت محسوب ميشد و فريبكاري و خشونت حصن و حصاري بود براي كذاباني كه باوجود درآمدهاي افسانهاي نفتي، بر سفره ملتي كه به گفته معمار کبیر انقلاب اسلامي مقرر بود ولينعمت حاكمان خود باشند؛ فلاكت بهارمغان آوردند. به هوش باشيم كه طراران اعتماد ملت، هر بار در جامهاي جديد ظهور ميكنند و همچنان چيرهدستانه و وقيحانه نقشمار ميكشند؛ گاه با وعده يارانه و گاه با یاوه كارانه! و گزافهگوييهايي ديگر شعور ملتي فهيم را به سخره ميگيرند. لذا براي آنکه ابر سیاه دروغ بار دگر سايه منحوس خود را بر آسمان آبي اين خاك نيفكند، به روحاني رأی میدهم....
... كثيري از ساكنان تهران كه سالهاست سنگيني سايه شوم شمشير داموكلوس زلزله را بر خود احساسمیکنند، پس از وقوع اين فاجعه و نحوه مديريت بحران و امدادرساني با پرسشي دهشتناك مواجهاند؛ مبني بر اینکه در پس زلزلهای آنچنانی بر عاقبتشان چه خواهد رفت؟ آيا جز آرزوي مرگي فاخر و سريع آرزويي ديگر را میتوان متصور شد؟....
اين يادداشت 28 آذر 96 در سايت انجمن روابط عمومي ايران بارگذاري شد
شبیلدا یا شبچله از کهنترین مراسم آييني ايراني است. مردم روزگاران دور که کشاورزی، بنیان زندگی آنان بود و با سپری شدن فصلها و تضادهای طبیعی در زیستبوم خود خویداشتند؛ برمدار تجربه توانستند فعالیتهای خود را با گردش خورشید و توالي فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب همچنين جهت، حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند. آنان كه میديدند در برخي ماهها و فصول، روزها بلندمیشود و درنتیجه از روشنی خورشید بیشتر میتوان بهرهمند شد؛ بدين باور رسيدند كه نور خورشید نماد نیکي است و با ظلمت شب در نبرد و تاریکی نيز نماینده اهريمن. لذا در شب يلدا كه ديرمیپاید تا كمند زلف سياه آذر به سپيدي سحر دي گره بخورد؛ این شب را نحس پنداشته چون فرامیرسید، آتش میافروختند تا تاریکی و پلشتي نابودشده يا بگریزد. در اين شب مردمان بر سر خواني انباشته از اطعمه و اشربه گرد هم جمع شده پس از تناول مأکولات، دستافشان و پاکوبان شب را به صبح میرساندند. در ايام متقدم ذكر قصص و روايتهايي از كواكب زينتبخش يلدا بود و پسازآن روزگار تا به امروز، عادت مألوفِ خوانش سلحشوریهای سروده شده در شاهنامه و تفأل به رازوارههاي ديوان خواجه شمسالدین محمد معمول است...
