اين يادداشت در روزنامه آفتابيزد بهتاريخ 12 ارديبهشت 96 پس از اعمال مميزي! منتشر شد
... به روحاني رأی میدهم چون نيك ميداند كه تنها با گفتوگو میتوان جامعه را از خشونت و فریبکاری رهایی بخشيد، چراكه اگر گفتوگو زايل شود بديلي كه بر جاي آن چنبره میزند، تنها و تنها قشریگری و فریبکاری است. فراموش نكردهايم ايامي نهچندان دور را كه در دولتي مستقر، ژاژخايي و کژ رأیی فضيلت محسوب ميشد و فريبكاري و خشونت حصن و حصاري بود براي كذاباني كه باوجود درآمدهاي افسانهاي نفتي، بر سفره ملتي كه به گفته معمار کبیر انقلاب اسلامي مقرر بود ولينعمت حاكمان خود باشند؛ فلاكت بهارمغان آوردند. به هوش باشيم كه طراران اعتماد ملت، هر بار در جامهاي جديد ظهور ميكنند و همچنان چيرهدستانه و وقيحانه نقشمار ميكشند؛ گاه با وعده يارانه و گاه با یاوه كارانه! و گزافهگوييهايي ديگر شعور ملتي فهيم را به سخره ميگيرند. لذا براي آنکه ابر سیاه دروغ بار دگر سايه منحوس خود را بر آسمان آبي اين خاك نيفكند، به روحاني رأی میدهم....
